جای دوری نرو

جای دوری نرو
حتی شده برای یک روز
نه نرو ...
چون ...
چون ....

نمی دانم چگونه بگویم اش؟!
چون روز بس طولانی ست
و من چگونه تاب آورم چشم به راهِ تو بودن را
با این همه ایستگاهِ خالی
با این همه قطارِ خفته؟

نه نرو
چون اگر بروی
من مست و منگ بر زمین گام می نهم ...
چون اگر بروی، مدام از خود می پرسم
یعنی می شود که برگردد؟
نکند تنهایم گذاشته تا بمیرم؟!

به هوا نیازمندم...