***

وقتی نیستی سرتاسر وجودم لبریز از استرس میشود وضربان قلبم به شماره می افتد تا میتوانی چشمانت را از من نگیر ومرا در حسرت خود مگذار. یک لحظه نبودت برایم مرگ آور است .وچون وقت آمدنت میشود من از هول دیدنت دست وپایم را گم میکنم . نکند تو بیای و من از شوق آمدنت ترک دنیا کنم. دوستان مجازیم مرا تنها نگذارید که به نبودنتان عادت ندارم

دلم

بهانه ی" تو"را دارد!

میدانم که می دانی بهانه چیست؟

بهانه

همان است که شب ها خواب از چشم خیس من می دزدد

بهانه

همان است که روزها میان انبوهی از آدمها چشمانم را پی تو می گردادند..

بهانه

همان صبری است که به لبانم سکوت می دهد تا گلایه ای نکنم از نبودنت

به هوا نیازمندم...